Ostrzeżenie
  • JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 797.

Eric Emmanuel Schmitt „Oskar i pani Róża"

Jak cieszyć się każdą chwilą? Jak akceptować własne cierpienie? Jak nie bać się śmierci mimo świadomości jej rychłego nadejścia? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w listach Oskara do Boga.

Oskar ma dziesięć lat i choruje na białaczkę. Ma świadomość tego, że żadna terapia nie jest skuteczna i wkrótce umrze. Nie jest jednak z tego powodu smutny. Jedyną rzeczą, jakiej pragnie, jest przywrócenie relacji z rodzicami z czasów, kiedy był zdrowy, a każdy dzień wolny od lęku i smutku. Chłopiec marzy, by rozmawiać i bawić się z nimi tak, jak wtedy. Rodzice jednak nie potrafią temu sprostać. Jedyną osobą, która staje na wysokości zadania, jest pani Róża - wolontariuszka w szpitalu, w którym leży chłopiec. Kobieta namawia Oskara do pisania listów do Boga. Chłopiec początkowo w Niego nie wierzy, jednak przystaje na propozycję korespondencji. Z każdym dniem Bóg staje się mu coraz bliższy. Pani Róża wie, że chłopcu zostało zaledwie kilka dni. Pragnie, aby przeżył wszystko, co mogło go spotkać w życiu. Proponuje więc, aby każdy dzień oznaczał dla niego dziesięć lat. Oskar musi więc przejść przez trudny okres dorastania i stawić czoło wszystkim problemom. Jako młodzieniec musi przeżyć swoją pierwszą miłość, a jako dorosły mężczyzna musi ożenić się i trwać przy swojej żonie. W końcu musi się także zestarzeć i umrzeć.

„Oskar i pani Róża” to piękna książka o miłości, dojrzewaniu, cierpieniu i śmierci. Uczy, jak kochać i jak umierać. Pokazuje, jak wielkim darem jest życie i jak szybko przemija.

Ostatnio zmienianyniedziela, 05 sierpień 2012 22:42

Skomentuj

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.